John Klopotowski
Project 59  (link goes to Jazz Forum website)


Subconscious Lee, The Scale Song, Breaking the Ice, Wes' Tune, Passata On Guitar  You're Welcome To A Prayer, Child's Play, Street of Dreams, Loco 47, You'd Be so Nice to Come Home To, Defragment Now

Muzycy: John Klopotowski – gitary; Bob Keller – saksofon; Rave Tesar – fortepian; Kermit Driscoll – kontrabas; Bill Tesar - perkusja

    Natknięcie się wśród rdzennie amerykańskich muzyków na swojsko brzmiące nazwiska nie jest jakoś szczególnie rzadkie, ale zawsze miłe. Tym bardziej, jeśli muzyk deklaruje wyraźnie swoje polskie pochodzenie i szczególnie je sobie ceni. Tak właśnie jest w przypadku Johna Klopotowskiego, którego pierwsza autorska płyta – chociaż jest to już muzyk doświadczony, właśnie przekroczył sześćdziesiątkę – niedawno trafiła w moje ręce. Ponieważ nazwisko nie było mi znane, zajrzałem oczywiście do Internetu, skąd dowiedziałem się, że Klopotowski jest gruntownie wykształconym muzykiem, a szczególne miejsce w jego jazzowym curriculum zajmuje okres studiów u wielkiego saksofonisty Warne’a Marsha, z którym Klopotowski również okazjonalnie występował i z którym przyjaźnił się aż do jego śmierci (w 1987 roku). Marshowi poświęcił Klopotowski książkę A Jazz Life, w której zawarł nie tylko swoje wspomnienia ze spotkań ze swoim mistrzem i mentorem, ale też opisał jego techniki i metody nauczania jazzowej improwizacji. Książka dostępna jest na różnych platformach internetowych i z pewnością może być ciekawym materiałem do studiów nie tylko dla gitarzystów.

    Ciekawy jest również fakt, iż na internetowej stronie Klopotowski osobną sekcję poświęca poszukiwaniu swoich polskich korzeni. Można się stamtąd dowiedzieć, iż jego ojciec pochodził z Siemiatycz, jako żołnierz brał udział w II wojnie światowej i po niej trafił do Stanów Zjednoczonych (matka Johna pochodziła z Walii). Sam John nigdy w Polsce nie był, podkreśla jednak, że od kilku lat uczy się polskiego i ma nadzieję, że uda mu się w końcu wybrać do ojczyzny swego ojca.

    Początki płyty Project 59 sięgają roku 2013, kiedy do John kupił gitarę 1974 Gibson L-5, której dźwięk postanowił utrwalić na płycie. Na repertuar składają się standardy, jedna kompozycja lidera (Child's Play) oraz kilka kompozycji członków zespołu Klopotowskiego. Zapewne nieprzypadkowo całość otwiera klasyczna kompozycja Lee Konitza Subconscious Lee, która od razu zapowiada, iż stylistyka płyty będzie nawiązywała do klasyków cool jazzu. I rzeczywiście styl gry Klopotowskiego przywodzi na myśl nagrania Billy Bauera, choć bez wątpienia do swoich mistrzów zaliczyłby on zapewne Wesa Montgomerego. Do Subconscious Lee nawiązuje również wieńcząca płytę kompozycja pianisty Rave’a Tesara Defragment Now. W tych dwóch utworach, a także w Child's Play, mamy przykłady kolektywnej improwizacji właśnie spod znaku szkoły Lenniego Tristano.

    Jak widać z powyższych uwag, muzyka Klopotowskiego nie wkracza raczej na nowe i nieznane przestrzenie, ale jest za to bardzo solidną porcją jazzu nawiązującego do najlepszych i nadal inspirujących wzorów. A przy okazji apel do polskich promotorów jazzu: Zaprości Klopotowskiego do Polski! Naprawdę warto.

Jarosław Merecki


****
John Klopotowski
Project 59

Subconscious Lee, The Scale Song, Breaking the Ice, Wes' Tune, Passata On Guitar  You're Welcome To A Prayer, Child's Play, Street of Dreams, Loco 47, You'd Be so Nice to Come Home To, Defragment Now

Musicians: John Klopotowski – guitar; Bob Keller – saxophone; Rave Tesar – piano; Kermit Driscoll – bass; Bill Tesar - drums

It is not particularly rare to come across familiar sounding Polish names among native American musicians, but always nice.  Especially if the musician clearly declares his Polish origins and appreciates them. That is the case of John Klopotowski, whose first CD (but he is an experienced musician, having just turned sixty) came into my hands.  Because his name was not familiar to me I looked, of course, on the internet and found that Klopotowski is a thoroughly educated musician, and had a special place as a student of the great saxophonist Warne Marsh, occasionally performing with him and whom he befriended friends until his death in 1987.  Klopotowski devoted his book “A Jazz Life” to Marsh, which describes his memories of meetings with his teacher along with Marsh’s methods of teaching jazz improvisation. The book is available through online sources and can certainly be of interest to all musicians, not only guitarists.

It is also an interesting fact that on his website Klopotowski has a separate section devoted to his search for his Polish roots.  You can find there that his father came from Siemiatycze, was a Polish soldier in WW II, and afterward emigrated to the United States (John’s mother is from Wales).  John himself has not visited Poland but stresses that he has studied the language for several years and looks forward to someday visiting the homeland of his father.

The origins of Project 59 go back to the year 2013 when John bought a 1974 Gibson L-5 guitar which he had restored for the CD.  The repertoire consists of standards, one original composition by the leader (Child’s Play), and several original compositions by Klopotowski’s group.  The disc opens, probably not coincidentally, with the undoubtedly classic composition by Lee Konitz, “Subconscious Lee,” announcing that the record will be in the classic cool jazz style.  Klopotowski’s style is reminiscent of Billy Bauer, and no doubt also Wes Montgomery.  Pianist Rave Tesar’s composition “Defragment Now” also suggests the classic “Subconscious Lee.”  In these two works, together with “Child’s Play,” we have good examples of collective improvisation influenced by the work of Lennie Tristano.

 It is clear that Klopotowski’s music does not belong to the realm of contemporary avant-garde, but is a very excellent and inspiring tribute to older - although as it turns out still fresh – styles of inside/outside jazz. And by the way, an appeal to Polish jazz promoters: bring Klopotowski to Poland!  It will be worth it.

Jarosław Merecki